ยืน (ฐานะ)
ยืนตัวตรงนิ่ง ๆ เท้าห่างกันเล็กน้อย มือประสานไว้ด้านหน้า รับรู้กายทั้งหมดที่กำลังยืนและน้ำหนักที่ลงบนฝ่าเท้า กำหนดในใจว่า “ยืนหนอ… ยืนหนอ” มักฝึกยืนก่อนเริ่มและหลังจบการเดินจงกรมแต่ละรอบ

images/header.jpgการเจริญปัญญา
วิปัสสนา หมายถึง “การเห็นแจ้งตามความเป็นจริง” เป็นการปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงสอนเพื่อให้เกิดปัญญาเห็นไตรลักษณ์ คือ ความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ และความเป็นอนัตตา
วิปัสสนาฝึกให้มีสติรู้กายและใจอย่างต่อเนื่อง โดยไม่ตัดสิน ทีละขณะ เมื่อปฏิบัติไปเรื่อย ๆ ผู้ปฏิบัติจะเห็นด้วยตนเองว่าทุกประสบการณ์เกิดขึ้นแล้วดับไป การเห็นเช่นนี้ทำให้ความอยากและความขัดเคืองคลายลง จิตจึงสงบและมีเมตตามากขึ้น
ศูนย์ปฏิบัติธรรมของเราปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐาน 4 ฝึกใน 3 อิริยาบถ คือ ยืน นั่ง และเดิน สติจะต่อเนื่องจากอิริยาบถหนึ่งไปสู่อีกอิริยาบถหนึ่ง ทำให้ทั้งวันเป็นการปฏิบัติ
ยืนตัวตรงนิ่ง ๆ เท้าห่างกันเล็กน้อย มือประสานไว้ด้านหน้า รับรู้กายทั้งหมดที่กำลังยืนและน้ำหนักที่ลงบนฝ่าเท้า กำหนดในใจว่า “ยืนหนอ… ยืนหนอ” มักฝึกยืนก่อนเริ่มและหลังจบการเดินจงกรมแต่ละรอบ
นั่งขัดสมาธิบนเบาะหรือเสื่อ หลังตรง วางมือไว้บนตัก ตั้งสติไว้ที่อาการพองและยุบของท้อง กำหนดว่า “พองหนอ… ยุบหนอ” เมื่อใจคิดฟุ้งไป ให้กำหนดว่า “คิดหนอ” แล้วกลับมาที่ลมหายใจ
เดินช้า ๆ บนทางตรง ทอดสายตาลงต่ำ มือประสานกัน รู้ทุกขณะของการก้าว คือ ยก ย่าง เหยียบ เมื่อถึงปลายทาง ให้หยุด ยืน กลับตัวอย่างมีสติ แล้วเริ่มเดินใหม่

images/vipassana-walking.jpgประวัติ
วิปัสสนาไม่ใช่เทคนิคสมัยใหม่ แต่มาจากคำสอนของพระพุทธเจ้าโดยตรง และสืบทอดจากครูสู่ศิษย์มาประมาณ 2,500 ปี
พุทธศตวรรษที่ 1
ในชมพูทวีป พระพุทธเจ้าทรงสอนสติปัฏฐาน 4 คำสอนนี้รักษาไว้ในมหาสติปัฏฐานสูตร ซึ่งกล่าวว่าสติเป็น “ทางสายเอก” สู่ความพ้นทุกข์
พุทธศตวรรษที่ 3
พระมหินทเถระ โอรสของพระเจ้าอโศกมหาราช นำพุทธศาสนาเถรวาทไปยังศรีลังกา ซึ่งต่อมาได้จารึกพระพุทธพจน์เป็นพระไตรปิฎกบาลี
พุทธศตวรรษที่ 10
พระพุทธโฆสาจารย์รจนาคัมภีร์วิสุทธิมรรคที่ศรีลังกา เป็นคู่มือละเอียดเรื่องศีล สมาธิ และปัญญา ที่ครูบาอาจารย์ยังใช้จนถึงปัจจุบัน
พุทธศตวรรษที่ 16–19
พุทธศาสนาเถรวาทกลายเป็นศาสนาหลักของพม่า ไทย ลาว และกัมพูชา โดยพระสงฆ์เป็นผู้เผยแผ่ และได้รับการอุปถัมภ์จากทั้งพระมหากษัตริย์และชาวบ้าน
ปลายพุทธศตวรรษที่ 24–25
ครูบาอาจารย์ในพม่านำการปฏิบัติกรรมฐาน ซึ่งเดิมปฏิบัติกันในหมู่พระสงฆ์เป็นหลัก มาสู่ฆราวาสทั่วไป วิธีกำหนดในหน้านี้ (“พองหนอ ยุบหนอ” “ยก ย่าง เหยียบ”) มาจากการฟื้นฟูครั้งนี้
ราว พ.ศ. 2495 เป็นต้นมา
วัดมหาธาตุฯ กรุงเทพฯ นิมนต์พระอาจารย์ที่ฝึกตามแนวพม่ามาสอน และสำนักวิปัสสนาก็เกิดขึ้นในวัดทั่วประเทศ ควบคู่กับสายพระป่าของไทยที่มีพระอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญกรรมฐานสืบทอดมาอย่างเข้มแข็ง
ปัจจุบัน
วิปัสสนาสอนกันทั้งในประเทศไทย ทั่วเอเชีย และในศูนย์ปฏิบัติธรรมทุกทวีป ทั้งภาษาไทย อังกฤษ และภาษาอื่น ๆ อีกมาก
พระนักปราชญ์ผู้เขียนคู่มือธรรมะที่เข้าใจง่าย และเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการสอนวิปัสสนาแก่ฆราวาสอย่างกว้างขวาง
ผู้พัฒนาวิธีกำหนดรู้ทุกอารมณ์ที่เกิดขึ้นทีละขณะ แนวทางของท่านแพร่หลายมายังประเทศไทยและทั่วโลก
ผู้ฟื้นฟูกรรมฐานสายพระป่าของไทย ธุดงค์และปฏิบัติในป่าเขาและถ้ำ พระอาจารย์สายป่าส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ผ่านมาเป็นศิษย์ของท่านหรือศิษย์ของศิษย์
พระอาจารย์สายป่าผู้สอนธรรมะอย่างเรียบง่ายและตรงไปตรงมา ก่อตั้งวัดหนองป่าพง และวัดป่านานาชาติสำหรับพระชาวต่างประเทศ
ผู้ก่อตั้งสวนโมกขพลาราม จังหวัดสุราษฎร์ธานี สอนว่าธรรมะต้องนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เฉพาะในวัด
เจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ สอนวิปัสสนาแนวสติปัฏฐานแก่ผู้ปฏิบัติชาวไทยและชาวต่างชาตินับพันคน
อาจารย์ฆราวาสและศิษย์ ผู้นำหลักสูตรวิปัสสนา 10 วันแบบงดพูดไปเผยแผ่ในกว่า 90 ประเทศ
ศูนย์ปฏิบัติธรรมของเราสืบทอดการปฏิบัติสายนี้ พระอาจารย์บุญช่วยสอนตามแนวพุทธศาสนาเถรวาทของไทย ผสานวิธีกำหนดรู้เข้ากับวิถีชีวิตเรียบง่ายและมีวินัยแบบวัดป่า
| 04:00 | ระฆังปลุก |
| 04:30 – 06:30 | ทำวัตรเช้าและปฏิบัติสมาธิ |
| 07:00 | อาหารเช้า |
| 09:00 – 11:00 | ปฏิบัติกรรมฐาน ยืน เดิน นั่ง |
| 11:30 | อาหารกลางวัน (งดอาหารหลังเที่ยงตามศีล 8) |
| 14:00 – 16:00 | ปฏิบัติกรรมฐาน ยืน เดิน นั่ง |
| 17:00 | น้ำปานะและพักผ่อน |
| 18:00 – 21:00 | ทำวัตรเย็น ปฏิบัติสมาธิ และฟังธรรมบรรยายจากพระอาจารย์ |
| 21:00 | พักผ่อน |
ผู้เข้าปฏิบัติถือศีล 8 นุ่งขาวห่มขาว และงดการพูดคุย ปรับเวลาให้ตรงกับตารางจริงของศูนย์
ชีวิตที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมเรียบง่ายโดยตั้งใจ ผู้เข้าปฏิบัติวางความสะดวกสบายจากบ้านไว้ชั่วคราว และอยู่กับสิ่งที่จำเป็นเท่านั้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฝึก ไม่ใช่ความลำบากที่ต้องอดทน
วิปัสสนาชวนให้เราเห็นชัดว่าจิตตอบสนองต่อทุกประสบการณ์อย่างไร ความสะดวกสบายปิดบังการตอบสนองเหล่านั้นไว้ ส่วนความเรียบง่ายเปิดให้เห็นและเฝ้าดูได้
ผู้เข้าปฏิบัติจำนวนมากพบว่าวันแรก ๆ อาจรู้สึกยาก แต่ความยากนั้นจะค่อย ๆ กลายเป็นความสงบ หลายคนกลับบ้านพร้อมความซาบซึ้งในสิ่งธรรมดา ๆ และเข้าใจชัดขึ้นว่าต้องการเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็สงบสุขได้
เริ่มต้นวันละ ยืน 5 นาที เดินจงกรม 15 นาที และนั่งสมาธิ 15 นาที ตามวิธีข้างต้น เปลี่ยนอิริยาบถช้า ๆ โดยมีสติรู้กายที่กำลังเปลี่ยนไป แล้วค่อย ๆ เพิ่มเวลาเมื่อการปฏิบัติมั่นคงขึ้น
ธรรมบรรยายเบื้องต้นของพระอาจารย์ในหน้าธรรมบรรยายมีคำแนะนำโดยละเอียด